Glossary Group: Π

OΥΡΙΚΗ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑ (ΠΟΔΑΓΡΑ)

OΥΡΙΚΗ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑ (ΠΟΔΑΓΡΑ)

Η Oυρική Aρθρίτιδα (Αγγλικά Gouty Arthritis, ή Gout) είναι πάθηση των αρθρώσεων, αποτέλεσμα εναπόθεσης σε αυτές κρυστάλλων Oυρικού μονονατρίου, λόγω υπερκορεσμού του αρθρικού υγρού σε ουρικό οξύ.Αν και στην καθομιλουμένη λέγεται από παλιά «ποδάγρα» (αρχαία λέξη από το πους + άγρα = παγίδα για τα πόδια), η επιστημονική της ονομασία είναι «Υποτροπιάζουσα Οξεία ή Χρόνια Κρυσταλλογενής Αρθρίτιδα περιφερικών αρθρώσεων» Βιοχημεία του Ουρικού Οξέος και Ουρική Αρθρίτιδα Κύστη Ωλεκράνου από τόφους Ουρικού Νατρίου Παραμελημένη Ουρική αρθρίτις χεριών, Φωτο: Το Ουρικό οξύ είναι το τελικό προϊόν του μεταβολισμού των Νουκλεϊνικών Οξέων και συγκεκριμένα των Πουρινών, που αποτελούν τα δομικά συστατικά του γενετικού υλικού όλων των κυττάρων μας. Σχεδόν το 1/3 των πουρι
ΘΡΟΜΒΟΠΕΝΙΚΗ ΠΟΡΦΥΡΑ

ΘΡΟΜΒΟΠΕΝΙΚΗ ΠΟΡΦΥΡΑ

Η Αυτοάνοση Θρομβοπενική Πορφύρα (ITP) είναι μία χρόνια και δυνητικά σοβαρή αιματολογική διαταραχή, η οποία χαρακτηρίζεται από μειωμένο αριθμό αιμοπεταλίων στο αίμα (γνωστή και ως  θρομβοπενία). Τα αιμοπετάλια, ή αλλιώς θρομβοκύτταρα, είναι κύτταρα του αίματος με εξειδικευμένη δράση να αναστέλλουν την αιμορραγία, διαδραματίζοντας κεντρικό ρόλο στη διαδικασία πήξης του αίματος. Τα φυσιολογικά επίπεδα αιμοπεταλίων σε ένα υγιές άτομο κυμαίνονται από 150.000 - 400.000 αιμοπετάλια ανά μικρολίτρο αίματος, ενώ όταν υπάρχει η νόσος, ο αριθμός τους είναι κατά κανόνα μικρότερος των 150,000/μl. Γενικά, θεραπεία χρειάζεται όταν ο αριθμός των αιμοπεταλίων στο αίμα μειωθεί κάτω από τις 30.000 ανά μικρολίτρο αίματος, οπότε και αυξάνεται η πιθανότητα αιμορραγίας και μειώνεται η δυνατότητα πήξης του
ΚΑΚΩΣΕΙΣ ΠΥΕΛΟΥ

ΚΑΚΩΣΕΙΣ ΠΥΕΛΟΥ

Η κάκωση της πυέλου εμφανίζεται σε ποσοστό 25% στους πολυτραυματίες και κατά 42% στους πολυτραυματίες από τροχαία ατυχήματα. Σε αυτές τις περιπτώσεις επιβάλλονται άμεση διάγνωση της κάκωσης και των πιθανών επιπλοκών της και άμεση αντιμετώπιση. Βασικές είναι η κλινική εξέταση για τη σταθερότητα του πυελικού δακτυλίου και η ακτινογραφία face λεκάνης. Κατόπιν, αναλόγως της καταστάσεως του ασθενούς, θα εκτελεστούν ειδικές ακτινολογικές λήψεις (inlet/outlet) και αξονική τομογραφία. Στη βιβλιογραφία αναφέρονται πάνω από 40 ταξινομήσεις των καταγμάτων της λεκάνης (εικόνα 1), αλλά μία από τις πιο εύχρηστες είναι αυτή κατά Tile (πίνακας 1). Η στρατηγική αντιμετώπισης των κακώσεων αυτών χωρίζεται σε δύο κατηγορίες: - Η πρώτη κατηγορία ασχολείται με την αντιμετώπιση απειλητικών για τη ζωή
ΚΑΛΟΗΘΗΣ ΥΠΕΡΠΛΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΣΤΑΤΗ

ΚΑΛΟΗΘΗΣ ΥΠΕΡΠΛΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΣΤΑΤΗ

Πολλοί άνδρες, κυρίως σε μεγάλη ηλικία, αντιμετωπίζουν προβλήματα με τη διόγκωση του προστάτη αδένα, τα οποία προκαλούν δυσκολίες κατά την ούρηση. Ποια είναι, όμως, τα συμπτώματα της καλοήθους υπερπλασίας του προστάτη και ποια είναι η κατάλληλη θεραπεία; Τι είναι ο προστάτης αδένας και γιατί προκαλεί τόσο πολλά προβλήματα στους άνδρες; Ο προστάτης αδένας εκκρίνει διάφορες ουσίες που εμπλουτίζουν το σπέρμα και το καθιστούν γόνιμο και δεν επηρεάζει, όπως πολλοί πιστεύουν, τη σεξουαλική λειτουργία. Με την ηλικία ο αδένας αυτός σε πολλούς άνδρες, άγνωστο για ποιο λόγο, διογκώνεται με αποτέλεσμα να πιέζει την ουρήθρα και να δυσκολεύει την ούρηση. Ποια είναι τα κύρια συμπτώματα της καλοήθους υπερπλασίας του προστάτη (ΚΥΠ); Τα συμπτώματα χωρίζονται σε αποφρακτικά και ερεθιστικά. Τα αποφ
ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΠΝΕΥΜΟΝΑ

ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΠΝΕΥΜΟΝΑ

Ο καρκίνος του πνεύμονα είναι μια ασθένεια που χαρακτηρίζεται από ανεξέλεγκτη ανάπτυξη των κυττάρων στους ιστούς του πνεύμονα. Εάν δε θεραπευθεί, ο ανεξέλεγκτος πολλαπλασιασμός μπορεί να εξαπλωθεί και πέραν του πνεύμονα με μια διαδικασία που ονομάζεται μετάσταση σε κοντινό ιστό και, τελικά, σε άλλα μέρη του σώματος. Οι περισσότεροι καρκίνοι που ξεκινούν στον πνεύμονα, γνωστοί ως πρωτογενείς καρκίνοι του πνεύμονα, είναι καρκινώματα που προέρχονται από επιθηλιακά κύτταρα. Οι κύριοι τύποι καρκίνου του πνεύμονα είναι το καρκίνωμα των μικρών κυττάρων του πνεύμονα (SCLC), που ονομάζεται επίσης καρκίνος κυττάρων βρώμης, και το καρκίνωμα των μη μικρών κυττάρων του πνεύμονα (NSCLC). Η πιο κοινή αιτία του καρκίνου του πνεύμονα είναι η μακροχρόνια έκθεση στον καπνό,η οποία προκαλεί το 80-90% των
ΝΕΦΡΟΛΙΘΙΑΣΗ: ΠΕΤΡΕΣ ΣΤΑ ΝΕΦΡΑ

ΝΕΦΡΟΛΙΘΙΑΣΗ: ΠΕΤΡΕΣ ΣΤΑ ΝΕΦΡΑ

Νεφρολιθίαση: Τι είναι οι πέτρες στα νεφρά; Τουλάχιστον το 5% του πληθυσμού παγκοσμίως πάσχει από νεφρολιθίαση. Βασικότερη αιτία για τη δημιουργία πέτρας στα νεφρά είναι η υψηλή συγκέντρωση στα ούρα μεταλλικών στοιχείων, όπως το ασβέστιο. Η λιθίαση του ουροποιητικού είναι η δημιουργία λίθου ή λίθων μέσα στην αποχετευτική μοίρα του ουροποιητικού συστήματος. Ανάλογα λοιπόν με την εντόπιση, έχουμε λιθίαση των νεφρών (νεφρολιθίαση), λιθίαση των ουρητήρων (των σωλήνων που μεταφέρουν τα ούρα από τα νεφρά στην ουροδόχο κύστη), λιθίαση της ουροδόχου κύστης και τέλος λιθίαση της ουρήθρας (του σωλήνα που βγάζει τα ούρα από την κύστη προς τα έξω). Πως δημιουργούνται αυτοί οι λίθοι Τα ούρα, ως γνωστόν, περιέχουν άχρηστες ουσίες και άλατα που πρέπει να αποβληθούν από τον οργανισμό. Αυτά συν
ΝΟΣΟΣ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ

ΝΟΣΟΣ ΠΑΡΚΙΝΣΟΝ

Η νόσος του Πάρκινσον είναι Νευροεκφυλιστική ασθένεια της μέλαινας ουσίας. Η μέλαινα ουσία αποτελεί τμήμα ενός δικτύου πυρήνων στις εσωτερικές περιοχές του εγκεφάλου τα οποία αποκαλούνται βασικά γάγγλια. Οφείλεται στην προοδευτική νέκρωση των κυττάρων της μέλαινας ουσίας τα οποία παράγουν το νευροδιαβιβαστή ντοπαμίνη. Η ντοπαμίνη βοηθά την δημιουργία και τον έλεγχο της κίνησης του σώματος.Η έλλειψη της ντοπαμίνης σε δομές των βασικών γαγγλίων, είναι η αιτία των εξωπυραμιδικών συμπτωμάτων, τα οποία μπορεί είναι τρόμος (τρεμούλα), δυσκαμψία ή ακαμψία, βραδυκινησία ή ακινησία και αστάθεια. Η ασθένεια ανακαλύφθηκε το 1817 από τον Τζέιμς Πάρκινσον. Ο Ζαν-Μαρτέν Σαρκό Jean-Martin Charcot το 1876 περιέγραψε έναν ασθενή που δεν είχε καθόλου τρόμο ενώ είχε δυσκαμψία και πρότεινε το σύνδρομο να
ΠΕΠΤΙΚΟ ΕΛΚΟΣ

ΠΕΠΤΙΚΟ ΕΛΚΟΣ

  Tο πεπτικό έλκος είναι ένα νόσημα που ταλαιπωρεί ένα μεγάλο αριθμό ατόμων ανεξαρτήτως ηλικίας και φύλου Γνωστό από την αρχαιότητα στο όχι και τόσο μακρινό παρελθόν απoτελούσε δυσεπίλυτο πρόβλημα που συχνά οδηγούσε σε μεγάλες χειρουργικές επεμβάσεις. Η κατανόηση, όμως, του ρόλου ενός συγκεκριμένου μικροβίου στην παθογένεια του έλκους και οι σύγχρονες θεραπευτικές μέθοδοι επιτρέπουν σήμερα την ουσιαστική αντιμετώπιση της πλειοψηφίας των περιπτώσεων. Πεπτικό έλκος είναι η βλάβη ή πληγή που αφορά το εσωτερικό μέρος του πεπτικού σωλήνα. Το έλκος είναι νόσημα του στομάχου – δωδεκαδακτύλου, που χαρακτηρίζεται από βαθιές διαβρώσεις βλεννογόνου μεγέθους πάνω από 5 mm. Η περίσσεια υδροχλωρικού οξέος που εκκρίνεται από το στομάχι προκαλεί γαστρικό ερεθισμό. Εάν η έκκρισης γ
ΠΕΡΙΚΑΡΔΙΤΙΔΑ

ΠΕΡΙΚΑΡΔΙΤΙΔΑ

Περικαρδίτιδα ονομάζεται η φλεγμονή τών δύο πετάλων του περικαρδίου (σπλαγχνικό και τοιχωματικό). Παρόλο που τα αίτια που την προκαλούν παραμένουν πολλές φορές αδιευκρίνιστα, συνήθως αποδίδονται σε αδιάγνωστες ιογενείς λοιμώξεις. Παράγοντες που συνδέονται με περικαρδίτιδα είναι επίσης η ουραιμία, η επέκταση της φλεγμονής στο έμφραγμα του μυοκαρδίου, βακτήρια, ο ρευματικός πυρετός (έμμεση βακτηριακή βλαβη - ουσιαστικά αποτελεί ανοσολογικά προκαλούμενη βλάβη), ο συστηματικός ερυθηματώδης λύκος κτλ. Η αρχική εκδήλωση της νόσου είναι το έντονο οπισθοστερνικό άλγος, που διαφοροδιαγιγνώσκεται από το έμφραγμα του μυοκαρδίου, διότι δεν αντανακλά στον αρστερό βραχίονα και είναι διαξιφιστικό. Η περικαρδίτιδα μπορεί να είναι οξεία ή χρόνια ,προκαλεί πόνο στο στήθος και μερικές φορές άλλα πιο σ
ΠΛΑΚΑ- ΤΕΡΗΔΟΝΑ

ΠΛΑΚΑ- ΤΕΡΗΔΟΝΑ

Η τερηδόνα είναι νόσος που οφείλεται σε μικροοργανισμούς που υπάρχουν φυσιολογικά στην στοματική κοιλότητα και έχουν την ικανότητα να διασπούν τους υδατάνθρακες παράγοντας οξέα, τα οποία διαβρώνουν την επιφάνεια του δοντιού. Αιτιοπαθογένεια Η τερηδόνα είναι νόσος των σκληρών οδοντικών ιστών, η οποία χαρακτηρίζεται από απομεταλλικοποίηση της ανόργανης και αποδομή της οργανικής δομής του δοντιού. Οφείλεται σε ειδικούς μικροοργανισμούς, που υπάρχουν φυσιολογικά στην στοματική κοιλότητα και καλούνται τερηδονογόνοι[1]. Οι τερηδονογόνοι μικροοργανισμοί σχηματίζουν μεγάλες ομάδες στην επιφάνεια των δοντιών (οδοντική πλάκα) και προκαλούν ζύμωση των υδατανθρακών, η οποία έχει ως αποτέλεσμα την παραγωγή οξέων. Τα οξέα που παράγονται από τους μικροοργανισμούς της οδοντικής πλάκας προκαλούν απασβέστ
ΠΛΑΤΥΠΟΔΙΑ

ΠΛΑΤΥΠΟΔΙΑ

Η πλατυποδία είναι μια κατάσταση από την οποία περνάμε… όλοι μας, καθώς το πόδι αρχίζει να παίρνει την οριστική του μορφή στην ηλικία των 4-5 ετών. Αν, όμως, η πλατυποδία επιμείνει, θα πρέπει να γίνει έλεγχος για τυχόν άλλα ζητήματα και, φυσικά, να αντιμετωπιστεί. Ποια προβλήματα, όμως, μπορεί να προκαλέσει και πώς θεραπεύεται; Η πλατυποδία είναι μια ανατομική παραλλαγή του σκελετού μας, κατά την οποία η καμάρα του ποδιού μας είναι χαμηλότερη από το φυσιολογικό και αποπεπλατυσμένη. Βλαισοπλατυποδία είναι η ίδια κατάσταση σε συνδυασμό με προς τα έξω παρεκτόπιση της φτέρνας. Είναι μία παραλλαγή της πλατυποδίας, στην οποία η χαμηλή ή μηδενική έσω ποδική καμάρα συνδυάζεται με την προς τα έξω παρεκτόπιση της φτέρνας. Πολλές φορές αυτές οι δύο καταστάσεις συνδυάζονται (η φτέρνα γυρίζει προς τ
ΠΟΛΛΑΠΛΗ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ Σ.Κ.Π

ΠΟΛΛΑΠΛΗ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ Σ.Κ.Π

Η πολλαπλή σκλήρυνση ή σκλήρυνση κατά πλάκας (multiple sclerosis, MS), είναι μια χρόνια νευρολογική, αυτοάνοση ασθένεια στην οποία το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται στο κεντρικό νευρικό σύστημα προκαλώντας απομυελίνωση. Η πολλαπλή σκλήρυνση μπορεί να προκαλέσει μια ποικιλία συμπτωμάτων όπως, αλλαγές στην αφή, προβλήματα στην όραση, μυϊκή ατροφία, κατάθλιψη, προβλήματα στον προσανατολισμό και την ομιλία, εξάντληση, νοητική βλάβη, προβλήματα με την ισορροπία και πόνο. Η πολλαπλή σκλήρυνση θα προκαλέσει και αναπηρία σε πολύ σοβαρές περιπτώσεις.   Η πολλαπλή σκλήρυνση επηρεάζει τους νευρώνες, τα κύτταρα του εγκεφάλου και τον νωτιαίο μυελό, τα οποία στέλνουν πληροφορίες, δημιουργούν την σκέψη και την αντίληψη και επιτρέπουν στον εγκέφαλο να ελέγξει το σώμα. Τα νεύρα του σώματος
ΠΡΕΣΒΥΩΠΙΑ

ΠΡΕΣΒΥΩΠΙΑ

    Η πρεσβυωπία είναι η δυσκολία να βλέπει κανείς καθαρά τα κοντινά αντικείμενα, ενώ βλέπει καλά τα μακρινά. Η δυσκολία αυτή είναι εντονότερη στο διάβασμα, ιδιαίτερα, όταν υπάρχει χαμηλός φωτισμός. Οφείλεται στην αδυναμία του φακού να κάνει προσαρμογή και να εστιάσει κοντά, λόγω ηλικίας. Πρόκειται για μία πάθηση που παρουσιάζεται σε όλους τους ανθρώπους, ανεξάρτητα από το φύλο τους και ανεξάρτητα από το, αν ήδη πάσχουν από άλλες διαθλαστικές ανωμαλίες, όπως η μυωπία, η υπερμετρωπία και ο αστιγματισμός.   Πότε εμφανίζεται η πρεσβυωπία;   Εμφανίζεται, συνήθως, μετά το 40ο έτος ηλικίας και αυξάνεται με την ηλικία μέχρι το 60ο περίπου έτος. Σε ανθρώπους με υπερμετρωπία, η πρεσβυωπία μπορεί να εμφανιστεί σε νεαρότερη ηλικία. Οι μύωπες όταν εμφανίσουν πρεσβυωπία, γ
ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟΦΡΑΚΤΙΚΗ ΠΝΕΥΜΟΝΟΠΑΘΕΙΑ

ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟΦΡΑΚΤΙΚΗ ΠΝΕΥΜΟΝΟΠΑΘΕΙΑ

Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ) είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται για τα άτομα που έχουν χρόνια βρογχίτιδα, εμφύσημα ή και τα δύο. Είναι χρόνια πάθηση του αναπνευστικού συστήματος. Όταν κάποιος έχει ΧΑΠ εμποδίζεται η εκπνευστική ροή αέρα από τους πνεύμονες. Η συνηθέστερη αιτία που προκαλεί ΧΑΠ είναι το κάπνισμα. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν βήχα και δύσπνοια. Η πιο σημαντική θεραπεία είναι το σταμάτημα του καπνίσματος. Συμπτώματα Ο βήχας είναι συνήθως το πρώτο σύμπτωμα. Τείνει αρχικά να εμφανίζεται σποραδικά αλλά σταδιακά γίνεται πιο επίμονος (χρόνιος). Μπορεί να παρερμηνευτεί ότι ο βήχας ως ‘ο βήχας του καπνιστή’, στα αρχικά στάδια της νόσου. Δύσπνοια (δυσκολία στην αναπνοή) και λαχάνιασμα μπορεί να εμφανιστεί αρχικά σε κάποιες συγκεκριμένες δραστηριότητες, για παράδει